Sultanlar sultanı Peygamber iken,
Yaratılmamıştı hazret-i Âdem.

Hak katında Onun kıymeti çoktur,
Şerefi, izzeti, rağbeti çoktur.

Nebilerin, resullerin mâhıdır,
İlm-i zâhir, ilm-i ledün şâhıdır.

O teşrif edince değişti insan,
Ona iman etti putlara tapan.

Kusursuz olarak yaratıldı O,
Güzel huylar ile donatıldı O.

Sadık idi, Ondan herkes emindi,
Bütün ataları birer mümindi.

Sen rahmetsin diye, Rabbi övüyor,
Habibimdir diyor, Onu seviyor.

Kur’anda Rabbi, Ona salât ediyor,
Ümmete siz de, salât edin diyor.

Yetim diye bakar, nasipsiz Ona,
Bu yüzden gelmedi, kimi imana.

Peygamber bilene, edildi ihsan,
Köle iken oldu, ebedi sultan.

Her an ümmetine kucak açıyor,
Karanlık dünyaya ışık saçıyor.

Her derde devadır, her ruha şifa,
Gözlere sürmedir, kalblere cila.

Herkesin seyyidi, başlara taçtır,
Bütün insan ve cin, Ona muhtaçtır.

Aşkı ile yanan, bağrı kanayan,
Bâtıla sapar mı, Onu tanıyan.

Bu aşkın sırrını gâfil anlamaz,
Bid’at ehli olan, Onu tanımaz.

Bütün dertlilerin dermanıdır O,
Aşkla yanan gönlün fermanıdır O.

Hoca’nın arzusu, emeli Odur,
Hakiki imanın temeli Odur.